Ketamine verslaving

In 1962 ketamine ontdekt door de Amerikaan Cal Stevens. In 1965 is het ontdekt als narcosemiddel. Het onderdrukt de ademhaling veel minder dan andere bewustzijnsveranderende middelen. Het is veel gebruikt bij de operaties op de slagvelden in Vietnam en als pijnstiller bij dieren.

Wat doet het?
Ketamine als drug is voornamelijk een 'dissociatief tripmiddel'. Dissociatie betekent scheiding: het geestelijke bewustzijn wordt van het lichamelijke gescheiden.

Gebruiksvarianten ketamine
De inhoud van de ampullen wordt geïnjecteerd of gedronken. Bij injectie dien je de stof niet zelf toe. De injectie vindt vaker plaats in de spieren dan in de aderen. Ook kan er rectaal gespoten worden met behulp van een smeermiddel. Als poeder wordt ketamine gesnoven en geslikt. Eerst wordt de poeder met water (heet) gemengd en geroerd totdat het oplost. Het poeder ontstaat door de vloeistof te verhitten.

Effecten ketamine
De effecten van ketamine zijn drieledig; kalmerend en slaapverwekkend, pijnstillend en bewustzijnsveranderend. De effecten zijn afhankelijk van de manier van gebruik:
- Bij injecteren komen de effecten na 1-5 minuten op.
- Bij oraal gebruik treden de effecten na 5-20 minuten op. Dit is afhankelijk van het feit of de maag vol is. Bij een lege maag treden de effecten sneller op.
- Bij rectale injectie komen de effecten na 5-10 minuten op.
- Bij snuiven verschijnen de effecten na 5-15 minuten. Bij kleine doseringen zijn deze veel anders dan bij oraal gebruik.

Lichamelijk:
- Pijn wordt niet gevoeld. Gebruikers kunnen zich daardoor onbedoeld verwonden zonder dat ze dit op dat moment doorhebben.
- Overgeven met kans op inademing braaksel.
- Coma. Bij heel hoge doseringen, met name bij injecteren, kan iemand tot zo'n 20 minuten bewusteloos raken.

Geestelijk:
- Gebruik van ketamine kan leiden tot een bad trip. Dit kan soms nog dagen of weken erna voor angstgevoelens en andere psychische klachten zorgen.
- Geheugenproblemen. In een aantal onderzoeken is samenhang gevonden tussen zwaar gebruik van ketamine en geheugenproblemen. Het probleem in dit onderzoek is dat de testpersonen ook andere drugs gebruikten.
- Mensen met aanleg voor het krijgen van psychosen, kunnen door ketaminegebruik een psychose krijgen.

Verslaving:
Bij herhaald gebruik van ketamine kan tolerantie optreden. Dit houdt in dat de gebruiker steeds meer nodig heeft voor het gewenste effect. Geestelijke afhankelijkheid kan optreden. Dit betekent dat de gebruiker steeds sterker kan gaan verlangen naar het middel en controle over het gebruik verliest.

Werkingsduur Ketamine
Het effect houdt bij snuiven ongeveer een uur aan, maar gebruikers gebruiken regelmatig bij waardoor ze langer onder invloed zijn. De na-effecten kunnen tot 3 uur na gebruik aanhouden. Een lage dosis geeft een milde roes. Bij een hogere dosis overheersen de dissociatieve effecten. Een zeer sterke ketamine-ervaring wordt het K-hole (bijvoorbeeld gevoel te sterven en ultieme tijdloosheid) genoemd.

Met name voor bepaalde (kwetsbare) groepen zoals jongeren, licht verstandelijk gehandicapten en kinderen van ouders met psychische of verslavingsproblemen zijn de risico's groter. Zo zijn er aanwijzingen uit onderzoek dat het gebruik van alcohol en drugs een verstorend effect heeft op de ontwikkeling van de hersenen. En jong starten met gebruiken, vergroot de kans op verslaving op latere leeftijd.

Van belang is dus om het drugsgebruik door jongeren zo lang mogelijk uit te stellen. Als mensen, jong of oud, toch besluiten om drugs of alcohol te gebruiken, is het meer dan verstandig dat zij zich goed informeren over de werking en risico's van het middel op korte- en op lange termijn. Wil men geen risico's lopen? Gebruik dan niet.