Het Minnesota Model is een behandeling gebaseerd op het gedachtegoed van AA (Anonieme Alcoholisten), oftewel de 12-stappen.

Basis:
* Verslaving is een chronische ziekte.
* Verslaving is een fysieke, mentale en spirituele ziekte.
* Verslaving staat centraal in de behandeling, niet de onderliggende dynamiek.
* Gebruik van een multidisciplinaire aanpak.
* Gebaseerd op het 12-stappen gedachtegoed van de Anonieme Alcoholisten.

Elementen:
* Groepstherapie.
* Individuele sessies.
* Opdrachten.
* Lezingen en psycho-educatie.
* Begeleide studie van de 12-stappen.
* Een familieprogramma.
* Introductie van zowel de cliënt als de familie in de gepaste 12-stappengroep.

Van groot belang is:
* Het niet gebruiken van geestverruimende middelen.
* Het doorbreken van ontkenning en weerstand.
* Het stellen van prioriteiten.
* Het nastreven van verandering in levensstijl.

Lange termijn doelstelling:
* Totale abstinentie.
* Het leren omgaan met verslaving.
* Actieve deelname aan 12-stappenprogramma's.
* Betrokkenheid van familie en omgeving bij de behandeling van de cliënt.

Het Minnesota Model benadrukt een spirituele dimensie. Hiermee wordt geenszins een religieuze of sectarische filosofie bedoeld.

Het 12-stappenprogramma biedt:
* Perspectief aan de verslaafde die zich volledig aan deze behandeling overgeeft.
* Een weg naar verandering van inzicht en manier van leven.

Essentieel is de therapeutische waarde van de integratie van herstellende verslaafden als begeleiders en therapeuten binnen het team voor:
* Het bieden van een hoopvol perspectief.
* Aanreiken van een rolmodel.
* Het beter begrip hebben omdat ze dezelfde taal spreken.
* Het hebben van meer geduld en tolerantie.
* Het doorzien van pogingen tot misleiding door eigen ervaring.
* Eigen ervaring met de dagelijkse moeilijkheden om nuchterheid/abstinentie te bewaren.
* Het wekken van een sterke vertrouwensband; hierin vinden de cliënten steun voor het werken aan hun eigen herstel.
* Het bieden van nazorg die naast regelmatige deelname aan 12-stappengroepen en ambulante zorg uitgebreid kan worden met een verblijf in een privé kliniek.

Bron: Corveleyn, J., Tijdschrift voor Psychotherapie, (27) 2001: 347-365